Ryzyko & regulacje

Strona główna Ryzyko & regulacje

ESA o ryzykach sektora finansowego

0
ESA o ryzykach

ESA o ryzykach sektora finansowego>
Jak czytam w źródłach The Joint Committee of the European Supervisory Authorities (ESA), czyli Komitet Wspólny Europejskiego Sytemu Nadzoru Finansowego wypuścił właśnie swój Report on Risks and Vulnerabilities in the EU Financial System. No, więc ryzyk i wrażliwości jest kilka i to bardzo znamiennych:

Niski wzrost i środowisko biznesowe o niskim potencjale dochodowym

Taka sobie sytuacja gospodarcza i słaby rynek powoduje nie tylko problemy z przychodami, ale również zmuszają instytucje finansowe do poszukiwania bardziej ryzykowanych inwestycji, (choć osobiście slaby to dla Redakcji Ryzykonomii argument). A, ubezpieczyciele i fundusz inwestycyjne mają też kłopoty, bo malejące dochody powodują (choćby tylko w proporcji) wzrost pozycji zobowiązań w bilansach.

Niska rentowność

Związana oczywiście z powyższym, ale nie tylko. Niestabilność polityczna, Brexit, rosnąca niepewność, co do przyszłości już samej Unii, pojawiające się NPL (non-performing lands) ciekawe, o kogo chodzi. ESA zwraca tu uwagę na konieczność rewizji dotychczasowych modeli biznesowych, szczególnie, że na horyzoncie także wyzwania płynące z nowych technologii.

Rosnące znaczenie połączeń sieciocentrycznych

Różne ryzyka krzyżowe wynikające z sieciowości dzisiejszego świata są niezmiernie ważne nie tylko dla sektora finsnoego wyłącznie, ale także konieczne jest zauważenie połączeń wszystkich z wszystkimi i, uwaga, dotyczy to wszystkich nie tylko sektora finansowego (przyp. Red).

Przypomnijmy tylko, że ESFS, European System of Financial Supervision, składa się z europejskich organów nadzoru: z Europejskiej Rady Ryzyka Systemowego (ESRB, European Systemic Risk Board) , wspomnianego Wspólnego Komitetu ESA
( i poszczególnych części ESA) oraz krajowych organów nadzoru państw członkowskich UE, typu nasza Komisja Nadzoru Finansowego. Trochę to skomplikowane, czyż nie, taki prosty świat się nam nad Wisłą marzy…

No i oczywiście mamy trzy szczegółowe organy nadzoru ESA, jak nazwy wskazują odpowiednie dla poszczególnych segmentów rynku finansowego:

  • Europejski Urząd Nadzoru Bankowego (EBA) w Londynie (?!)
  • Europejski Urząd Giełd i Papierów Wartościowych (ESMA) w Paryżu
  • Europejski Organ Nadzoru Ubezpieczeń Pensjonaty i (EIOPA) we Frankfurcie.

ESA o ryzykach, ESA o ryzykach

Standardowe zarządzanie ryzykiem

0
standardowe zarządzanie ryzykiem

Jak wiadomo dobre praktyki spółek notowanych na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie sugerują notowanym spółkom, bo nie wiem jak to inaczej sformułować, wśród innych ujawnień w zakresie Ładu Korporacyjnego zamieszczanie okresowych informacji na temat zarządzania ryzykiem.

Tamże czytamy między innymi, że:

Spółka giełdowa utrzymuje skuteczne systemy: kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem oraz nadzoru zgodności działalności z prawem (compliance), a także skuteczną funkcję audytu wewnętrznego, odpowiednie do wielkości spółki i rodzaju oraz skali prowadzonej działalności.

A szczegółowo idzie to dalej tak:

Rada nadzorcza monitoruje skuteczność systemów i funkcji, o których mowa w zasadzie III.Z.1, w oparciu między innymi o sprawozdania okresowo dostarczane jej bezpośrednio przez osoby odpowiedzialne za te funkcje oraz zarząd spółki, jak również dokonuje rocznej oceny skuteczności funkcjonowania tych systemów i funkcji, zgodnie z zasadą II.Z.10.1.

Hmmm 

Oczywiście podobnie jak w innych obszarach polskiego kodu corporate governance mamy złotą zasadę „complain ir explain” (ang. „nie, bo nie”), ale trzeba też przyznać, że spółki jednak starają się w raportach rocznych pisać, że przy zarządzaniu ryzykiem cos tam dłubią, choć z samych raportów wynika, że nie za bardzo wiadomo, co.

Wspominamy o tym, bo właśnie gdzieś czytaliśmy taki kolejny raport okresowy gdzie znajdujemy dosyć klasyczną, rzeklibyśmy obiegową formułę, w tym sensie standardowe zarządzanie ryzykiem w polskiej spółce:

II.Z.10.1. Ocenę sytuacji spółki, z uwzględnieniem oceny systemów kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem, compliance oraz funkcji audytu wewnętrznego; ocena ta obejmuje wszystkie istotne mechanizmy kontrolne, w tym zwłaszcza dotyczące raportowania finansowego i działalności operacyjnej;

Spółka nie stosuje powyższej zasady.

Rada Nadzorcza przedstawia Zwyczajnemu Walnemu Zgromadzeniu sprawozdanie o oceny w zakresie wynikającym z przepisów prawa. Spółka rozważy jednak stosowanie tej zasady w przyszłości.

I tak to zdaje się w większości przypadków wygląda. Coś robimy, więcej byśmy chcieli, może kiedyś.

Oczywiście pomysły spółki to jedna sprawa a dobro akcjonariuszy druga, i mamy wrażenie, co najmniej część z nich byłaby zarządzaniem ryzykiem zainteresowana. Ale wiadomo „complain or explian”. I tak to hula. Standardowe zarządzanie ryzykiem.

Blog o compliance

0
blog o compliance
No nie, nie martwcie się Drodzy (nawet jeżeli bliżej nam nieznani, z powodu Waszej rosnącej liczności) Czytelnicy, nie zmieniamy tematu Ryzykonomii na „Complianco-nomię”, choć jak wiecie tematy związane z zarządzaniem ryzykiem zgodności już wielokrotnie poruszaliśmy „na łamach”. A to nie dziwota, bo funkcja zgodności z regulacjami jest w dzisiejszym świecie wciąż rosnących regulacji niezmiernie i coraz bardziej ważna, a działy compliance rosną jak grzyby po deszczu w coraz to nowym organizacjach.
Compliance – jak wiadomo – zajmuje się ryzykami zgodnościowymi związanymi przecież nie tylko z regulacjami pisanymi, ale i niepisanymi, jak choćby z Prawem Boskim i zwykłą już wymyśloną zdaje się przez Greków etyką i niech mi wybaczą to uproszczenie biegli filozofii… aż do najnowszych etyczno-podobnych wynalazków, jak choćby społeczna odpowiedzialnością biznesu, polski SOB-em albo, jak kto woli bardziej międzynarodowy CSR. To oczywiście wykład o compliance zbyt prosty dla zaawansowanych dodamy więc tylko, że sama idea zgodności z regulacjami budzi w dzisiejszym, naszym zdaniem już ciut-przeregulowanym świecie różne konwersje, które choćby opisywaliśmy w jednym z ostatnich artykułów.

My, jeżelibyśmy mieli podsumować oficjalny stosunek Redakcji Bloga do tematu zgodności to powiedzielibyśmy, że jest on idealistyczno – realistyczno – cyniczny.

Idealistyczny, bo wierzymy w Prawo (dura lex sed lex!) i  nawet w Regulacje. Przede wszystkim, że należy być z nimi zgodnym, nie przejeżdżać na czerwonym nie najeżdżać na zderzak i nie pokazywać faków braciom-polakom. Podobnie w biznesie i nie odnoście tego zobrazowania tylko do podróży służbowej!

Realistyczny, bo uważamy, że Regulacje niestety nie zawsze są idealistyczne i często służą różnym politycznym ideom, z którymi nie zawsze się zgadzamy szczególnie, że myśl polityczno-gospodarcza u nas często służy doraźnym wyborczym interesom, a często, że w ogóle jej nie ma.

Cyniczny bo w Redakcji  Ryzykonomii silny jest wątek cynicznego oglądu na to, jak świat jest zorganizowany i dokąd podąża, bez względu na to co deklaruje. Stąd też i zrozumienie do konieczności zgodności z regulacjami, czyli biznesowo  praktycznej komplajansowości.

Ale, porzuciwszy te quasi-filozoficzne rozważania powracamy do tytułowej frazy dzisiejszej naszej pisemnej wypowiedzi, a nawiązuje ona do naszego niedawnego, internetowego spotkania z autorem „Bloga o compliance” autorstwa Konrada Sędkiewicza  który niniejszym chcielibyśmy dla P.T. Czytelników Ryzykonomii zauważyć i polecić.
Już wiecie, dlaczego temat compliance wydaje nam się ważny i że nie odkrywamy żadnej Ameryki pisząc o  ważności zarządzania zgodnościowymi ryzykami na Ryzykonomii i o samym ryzyku zarządzania tym ryzykiem. A Zawsze z uznaniem odnotowujemy poczynania tych (bloggerów),którzy dzielą się swoją wiedzą na tematy ważne i potrzebne w Modernizacji (czy zauważyliście jak często pojawią się na Ryzykonomii to tajemnicze hasło ?), szczególnie jeżeli tematem wyjaśniania świata nie jest to Moda, Gotowanie czy Plecenie Andronów, których to tematów Opisywaczy liczba niestety systematycznie rośnie….już to w pogoni za sławą i pieniądzmi już to w rezultacie zawierzenia popularnym podszeptom, że wszyscy są mądrze, fajni i wspaniali. Ergo, pisać i dzielić się wiedzą każdy umie i może.

My w Redakcji Ryzykonomii wierzymy w Zgodność, Wiedzę i Rozważne Słowo dlatego „Blog o Compliance” z czystą przyjemnością do czytania polecamy.  

blog o compliance, blog o compliance

Masakra Prawa Piłą Mechaniczną vol. 2.0

0
Masakra prawa

Masakra Prawa Piłą Mechaniczną vol. 2.0 >>>
Jak czytamy na stronie Barometr Prawa renomowanej firmy Grant Thornton monitorującej zmienność prawa w Polsce mamy kolejny rekord. Polska jest absolutnym w Europie pod względem liczby nowo uchwalanych aktów prawnych. BRAWO MY!

Masakra prawa

Żródło: Barometr Prawa. 

Redakcja Ryzykonomii z radością odnotowuje ten sukces legislacyjny, bo nawet jak nam nie wychodzi w innowacyjności, B&R, rozwoju nowych technologii przyjaznych dla środowiska etc. to nasi niestrudzeni Prawodawcy dzielnie stają na wysokości działania.

Złośliwi mogliby wytykać, że to tworzenie po nocach pisanych na kolanie ustaw i przepychanie ich przez Parlament jest przyczyną tego starego posądzenia, że polskie sądy, choćby w obszarze gospodarczym działają nierychliwie. Oczywiście mało ci zorientowani w odczuciach Opinii Publicznych będą się podpierali badaniami mocno dzisiaj podejrzanych agend tzw. „Unii Europejskiej” jak to CEPEJ czyli The European Commission for the Eficiency of Justice, która od lat monitoruje i porównuje europejskie wymiary sprawiedliwości i między innymi na jej stronie:

https://www.coe.int/T/dghl/cooperation/cepej/default_en.asp

można znaleźć takie zestawienie próbujące ratować leniwe polskie sądy. Z tych mocno podejrzanych, bo nie potwierdzanych przecież przez stosowne ministerstwa analiz mogłoby wynikać coś zgoła innego, niż mówią Uliczne Badania Opinii Publicznej, ale przecież światli P.T. Czytelnicy Ryzykonomii doskonale rozumieją jak jest.

ryzyko sądowe

No więc mamy kolejny sukces i namacalny dowód, że przedsiębiorczość będzie wpierana i nikt nie powie, że nie realnie bo trudno o coś bardziej namacalnego i realnego niż tomy nowych wydrukowanych Ustaw. I bądźmy pewni nie jest to naszych Ustawodawców ostanie słowo. Peleton zostaje daleko w tyle.

 

 

Rekomendacja Z

0
rekomendacja Z

Rekomendacja Z, a raczej jej projekt to kolejny przedmiot naszej analizy.

Komisja Nadzoru Finansowego, regulator rynku nie ustaje w wysiłkach uczynienia naszego finansowego świata bezpieczniejszym. Rekomendacje KNF są podstawowym narzędziem tej szczytnej aktywności, przy czym dla porządku dodamy, stają się także źródłem ryzyka nie-zgodności, dlatego tak ważne jest, aby były one jak najlepsze i konsultowane z regulowanymi. Konsultacje oczywiście mają miejsce, a my przeanalizujmy tutaj elementy projektu Rekomendacji Z dotyczącej zasad ładu wewnętrznego w bankach.

Rekomendacja Z jest „bankowa”, ale ponieważ temat ładu, governance jest uniwersalny i ważny dla całego świata finansów wydaje się, że dobrze, aby i inni, choćby ubezpieczniowcy rzucili okiem na ten dokument. My zwrócimy uwagę dzisiaj na jakże nas intersujące kwestie zarządzania ryzykiem poruszone w projekcie „Z”-ki.  Bardzo nas cieszy, że kwestie zarzadzania ryzykiem zajmują centralne miejsce w regulacjach Komisji, co ma oczywiście wielowątkowe uzasadnienie i dotyczy nie tylko podmiotów regulowanych z sektora finansowego.

Odnosząc się do już samego wstępu Rekomendacji należy zauważyć, nie podważając prawidłowości zawartego tam określenia „ład wewnętrzny”, że w rodzimej praktyce najczęściej używa się określenie „ład korporacyjny” (corporate governance) lub ład organizacyjny (governance); tak jak we wcześniejszych „Zasadach ładu korporacyjnego” (obowiązujących także ubezpieczycieli) z 22 lipca 2014 r. Pojęcie „ład wewnętrzny” mogłoby sugerować, że jest to jakaś „odmiana” ładu, co nie znajduje oczywiście uzasadnienia merytorycznego.

We wstępie, w jego zakończeniu słusznie znajduje się odniesienie do powszechnie uznawanych kodeksów lub standardów w zakresie ładu, w tym jak się można domyślić również jego podsystemów takich jak zarządzanie ryzykiem czy kontrola wewnętrzna. Biorąc pod uwagę, że w praktyce jak to wynika z wszystkich analiz są to przed wszystkim standardy COSO I oraz II oraz standard ISO 31000, być może byłoby celowe wymienienie tych standardów wprost.  Oczywiście utrzymując zastrzeżenie, że wykorzystywanie tych standardów nie jest obligatoryjne. Mogłoby to stanowić cenną wskazówkę, szczególnie dla mniejszych podmiotów, gdzie zakres wiedzy w tym obszarze jest z natury mniejszy.

W „Słowniczku pojęć” na początku kolejnej części projektu „Z-ki” znajduje się definicja apetytu na ryzyko, która jest jednym z kluczowych koncepcji używanych w obszarze regulowanego przez dokument procesu zarządzania ryzykiem. W rekomendacji dotyczącej Ładu Korporacyjnego z 22.07.2014 poczesne miejsc znajduje natomiast pojęcie „tolerancja na ryzyko”, a pojęcie apetytu w kluczowych akapitach „Zasad Ładu” się nie pojawia w ogóle.  Należy tu zauważyć, że zarówno w literaturze, standardach zarządzania ryzykiem, jak i wśród praktyków można znaleźć różne, nie zawsze spójne definicje pojęć jak „apetyt na ryzyko”, „tolerancja”, „akceptowany poziom ryzyka” i bez względu na zajmowane stanowisko i preferowane definicje konsekwentne stosowanie jednolitej terminologii będzie służyło lepszemu zrozumieniu regulacji przez ich adresatów.

W Rekomendacji 14 celnie podkreślona jest rola ryzyk łańcucha dostaw, a postępowanie z nimi staje się jednym z niezwykle ważnych obszarów zarządzania ryzykiem. Analiza ryzyka łańcucha dostaw w nie powinna, jak wiemy ograniczać się tylko do bezpośrednich dostawców, ale i dostawców – dostawców itp. Precyzyjne wskazanie przez Regulatora na konieczność dokonania „analizy ryzyka łańcucha dostaw” mogłaby zwrócić uwagę na szerszy kontekst tego niezwykle ważnego obszaru ryzyka instytucji finansowych. W tym na wymóg szczegółowej identyfikacji, jakie są ukryte i często krytyczne elementy łańcucha dostaw, co niekoniecznie, jak uczy doświadczenie ma miejsce.

W punkcie 17.2 kolejnej rekomendacji Projektu jest mowa o strategii zarządzania ryzykiem oraz apetycie na ryzyko, podczas gdy wydaje się, że ustalanie apetytu na ryzyko w rozumieniu dokumentu jest jednym z kluczowych elementów strategii. Mowa jest również o konieczności komunikowania wszystkim pracownikom (banku) apetytu na ryzyko; być może pomocne byłoby doprecyzowanie zakresu tej komunikacji. Apetyt na ryzyko to pojęcie wielowątkowe i może być niezrozumiałe dla niebędących ekspertami w zarządzaniu ryzykiem.

Bardzo interesująca wydaje nam się także kolejna, 18-a rekomendacja. W tym punkcie opisane są elementy procesu zarządzania ryzykiem: identyfikacja, ocena (pomiar lub szacowanie), kontrola i monitorowania. Nie jest to ścisła zgodność z najczęściej stosowanymi standardami zarządzania ryzykiem. Szczególnie, że sam projekt rekomendacji postuluje konieczność stosowania „spójnej terminologii”.

W COSO II, jako elementy procesu zarządzania ryzykiem mamy bowiem kolejno: „środowisko wewnętrzne, ustalanie celów, identyfikację zdarzeń, ocenę ryzyka, reakcję na ryzyko, kontrolę, informację i komunikację, monitorowanie”.  W standardzie ISO 31 000 elementy procesu zarządzania ryzykiem to: „ustalanie kontekstu, ocena ryzyka (identyfikacja, analiza, ewaluacja), postępowanie z ryzykiem, komunikacja i konsultacja oraz monitorowanie i przegląd”.

W dokumencie „Rekomendacja Z” występuję więc niejako wersja skrócona, niepełna jednak metodycznie, co ma znaczenie dla zgodności rozwiązań stosowanych przez podmioty regulowane, a ponad wszystko dla efektywności wprowadzonych rozwiązań w zakresie zarządzania ryzykiem.

Rekomendacja Z proponuje już wcześniej spotykaną w regulacjach KNF terminologię wydaje się, że należałoby tu wybrać jednolity, uzgodniony, powszechnie akceptowany sposób opisu procesu zarządzania ryzykiem. Podobna uwaga odnosi się zresztą do tej samej kwestii opisanej w wspomnianych „Zasadach ładu korporacyjnego”, skądinąd.

Dalej, w rekomendacji 20-ej ogólnie jest mowa o kluczowej dla zarządzania ryzykiem banku komórce zarządzania ryzykiem. Wydaje się, że wzorem regulacji światowych należałoby rozważyć wskazanie literalnie na konieczność powołania Oficera Ryzyka (CRO); skądinąd jest to funkcja powszechnie spotykana w większych podmiotach regulowanych. Wydaje się, że funkcja CRO powinna być dzisiaj obecna we wszystkich instytucjach finansowych, nie tylko tych największych.

W rekomendacji 21 z kolei  postulowany jest udział komórki zarządzania ryzykiem w tworzeniu strategii w banku już na wczesnym etapie jej opracowania. Wydaje się konieczne bardziej precyzyjne i dobitniejsze podkreślenie tego imperatywu i wskazanie zarządu banku, jako odpowiedzialnego za zapewnienie udziału komórki zarządzania ryzykiem i/albo CRO w procesie formułowania strategii. Podobna uwaga odnosi się do rekomendacji 23 (fuzje i przejęcia)

Odnosząc się do kolejnego punktu projektu (21.1.) wydaje się, że komórka zarządzania ryzykiem może „proponować”, „konsultować”, „opiniować” strategię zarządzania ryzykiem, a nie ją „oceniać”. Ocenianie powinno być rolą zarządu i potem rady nadzorczej. Podobnie w rekomendacji 26.2 należałoby dobitniej podkreślić, że zarząd i rada nadzorcza są „odpowiedzialne” zamiast „odgrywać kluczową rolę” przy zapewnieniu wykonywania rekomendacji komórki zarządzania ryzykiem na wszystkich poziomach struktury organizacyjnej.

Wreszcie, nasza ulubiona 28-a rekomendacja dotyczy kultury ryzyka.  Kultura ryzyka, jak wskazuje projekt „Z”-ki to kluczowe pojęcie dla efektywnego zarządzania ryzykiem i jej znaczenie powinno być zawsze podkreślane, a zakres na ile to możliwe wyjaśniany adresatom regulacji, dla których często jak się wydaje ma charakter „potoczny”, dowolny. Także, bardzo cieszy że KNF wzorem innych regulatorów promuje tę koncepcję, bez której skutecznego zarządzania ryzykiem po prostu nie ma.

I już podsumowując: choć Rekomendacja Z jest „bankowa”, to jak przypuszczamy jej ostateczna wersja stanie się benchmarkiem do kolejnych uregulowań rynku w tym, jakże ważnym obszarze. Więc warto ją czytać.

[wysija_form id=”1″]

Rekomendacja Z, Rekomendacja Z

 

 

Społeczna odpowiedzialność

0
spoeczna odpowiedzialność

(Gazeta Ubezpieczeniowa 10.06.14)

Zupełnie niedawno, ale jeszcze przed wakacjami, otrzymałem zaproszenie na kolejną doroczną konferencję nadwiślańskich biegłych rewidentów, z tematem przewodnim „Odpowiedzialne raportowanie”. Z dumą zresztą dodamy, że na eventach Krajowej Izby Biegłych Rewidentów już osobiście występowaliśmy mówiąc – oczywiście – o zarządzaniu ryzykiem, temacie ważnym bardzo dla biegłych, finansowych audytorów.

Do zaproszenia dołączone było takie, mniej więcej wyjaśnienie: „przed paroma dniami Parlament Europejski uchwalił dyrektywę, która nakłada na największe spółki europejskie obowiązek uwzględniania w swoim sprawozdaniu rocznym działalności z zakresu społecznej odpowiedzialności biznesu, w szczególności chodzi o kwestie  środowiskowe, społeczne i pracownicze, ale także poszanowania praw człowieka, przeciwdziałania korupcji i łapownictwu oraz ujawniania informacji na temat stosowanej polityki różnorodności w organach administracyjnych, zarządzających i nadzorczych. CSR będzie, więc wiodącym tematem tegorocznej konferencji, która odbędzie się…” i tak dalej… A ponieważ i biznes i odpowiedzialność i raportowanie jest mi nieobce, czym prędzej postanowiłem wziąć udział w tym obiecującym wydarzeniu w nomen-omen Centrum Kopernik.

Co to jest Corporate Social Responsibility, swojsko skracane na SOB nikomu chyba nie trzeba
tłumaczyć, choć zdaje się minęły już czasy, kiedy jak zauważył z pewną dozą przesady pewien nasz znajomy w Warszawie jednego dnia odbywały się trzy konferencje na temat. Jak widać jednak „w temacie” ciągle coś się dzieje i to nawet, jak wspomniano w zaproszeniu nawet na szczeblu unijnym, co i nie powinno dziwić, bo gdzie tak dobrze nie dekretują raportowania i odpowiedzialności jak w słodkiej Brukseli.
Ale na pewno Czytelnik rubryczki ryzykonomicznej zapyta się pro forma, co ma wspólnego raportowanie, i to w dodatku odpowiedzialne, z zarządzaniem ryzykiem. Zakładamy, że zapyta pro forma i to jedynie z uprzejmości dla autora, bo przecież wszyscy wiemy, jakie ryzyka kryją się za nie-odpowiedzianym raportowaniem zwanym czasami równie eufemistycznie raportowaniem twórczym. No, więc ryzyk tu nie brakuje i finansowych i reputacyjnych, i zdaje się idea Społecznej Odpowiedzialności jest tu kolejną nadzieją białych na lepszy świat raportowania, żeby sparafrazować bokserskie określenie. A szerzej CSR to oczywiście i kwestie praw pracowniczych, i równości, i środowiska i w ogóle poszanowania człowieka przez człowieka, tak byśmy tę ideę chyba dość celnie zrekapitulowali.


Jednakże zdziwiłby się ten/ta, kto pomyśli, że na CSR-swoich konferencjach piętnuję się dzisiaj niedobre korporacje, nieodpowiedzialne w dążeniu do zysku. Otóż nie, bo jak się okazuje i w korporacyjny świecie coraz więcej jest odpowiedzialności. Stąd i zarządy coraz chętniej pochylające się nad zrównoważonym rozwojem, liczne powoływane przez nie fundacje pomagające oczekującym pomocy i doradcy zawsze gotowi nas szkolić w większej odpowiedzialności. Dla najbardziej zaawansowanych na giełdach papierów wartościowych oprócz tradycyjnych dałdżonsów i wigów na dobre zadomowiły się dedykowane indeksy mierzące odpowiedzialność, jak dla przykładu warszawski RESPECT Index.

Na konferencji można było oczywiście posłuchać paneli przedstawicieli środowisk teoretycznych, naukowych i biznesowych odszyfrowujących meandry odpowiedzianego biznesu. Wskazywano tam wręcz, że to nowy paradygmat i cały system zarządzania posługujący się narzędziami i nadający biznesowi zupełnie nowy wymiar. Temu paradygmatowi mają służyć zasady prowadzenia (odpowiedzialnego) biznesu w formie różnego rodzaju wytycznych, kodeksów etycznych, czyli samoregulacji. A za samoregulacją najwyraźniej podąża także regulacja. Bo jak wspomniano problem dostrzeżono w Brukseli, gdzie już w 2001 roku przygotowano „Green paper on Corporate Social Respnsibility”, który wkrótce zmienił się w Paper Biały „O komunikacji CSR”.  Regulacja była miękka, ale szybko stwardniała i w przededniu Konferencji przyjęła już formułę wspomnianej Dyrektywy.  Objąć ona ma firmy zatrudniające ponad 500 pracowników, jakieś 6000 spółek w całej Unii.

A propos kodeksów etycznych, to chyba już każdy zauważył, że rozmnożyły się one w biznesie

Czytaj Latem !

bardzo, gdybyście jeszcze swojego nie mieli to służę wzorcem, mam etyki krótkie, długie i średnie w komputerze, wysyłam, piszcie.

Nie tylko w Unii przejawem regulowania kwestii odpowiedzialności jest jej coraz szersze ujawnianie przez społecznie nastawione firmy.  Wystarczy sięgnąć do Global Reporting Initiative, która oferuje nam gotowe wzorce raportowania społecznego.

No, może trochę wiedzy eksperckiej by się jednak przydało, bo to dość spore dokumenty, taki G4 „Raportowanie zrównoważone” w części „Podstawy raportowania i standardy ujawnień” to ca. 94 strony a G4 „Podręcznik wdrożenia” stron ca. 266. Zauważamy tu z pewnym żalem, że niejednokrotnie zarzuca się, że zarządzanie ryzykiem jest skomplikowane, kiedy ISO 31000 Zarządzanie ryzykiem to marne 60 stronniczek.


W Polsce jak się dowiedzieliśmy na konferencji, zgodnie z zaleceniami GRI społeczną odpowiedzialność ujawnia już około 30 podmiotów, zwykle bardzo dużych, bo ujawnianie najwyraźniej sporo kosztuje, bo to i analizy i audyty stosowne. Stąd, zdaje się odpowiedzialność mniejszych biznesów póki co pozostaje nieujawniona, ale mam nadzieję, równie ważna.

Kliknij !

spoeczna odpowiedzialność,

spoeczna odpowiedzialność, spoeczna odpowiedzialność, spoeczna odpowiedzialność, spoeczna odpowiedzialność

Konstytucja czyli zarządzanie ryzykiem

0
Konstytucja jako zarządzanie

Konstytucja czyli zarządzanie ryzykiem>>>

Mamy właśnie dzień Konstytucji, akurat 3 Maja ale były przecież i inne. Lepsze i gorsze.
I mało kto, założymy się dostrzega, jakie są istotności takiego akurat dokumentu, procedury, zwanej Konstytucją.

A przecież Konstytucja to najwyższa Regulacja, rządząca wszystkim Regulacjami w Państwie. Regulacja regulacji i nad-regulacja. Z natury rzeczy mocno ogólna, co wytykają różni dyletanci, którzy chcieliby aby wszystko było „kawa na ławę”. A Konstytucja to właściwie raczej Polityka, niż Procedura i stąd podlega interpretacjom i wyjaśnieniu przez różne Procedury niższego rzędu.

No więc te procedury, regulacje i ta najwyższa Polityka, czyli Konstytucja są niczym innym jak odpowiedzią na różne rzeczywiste i antycypowane ryzyka, które mają wpływ na nasze życie polityczne, społeczne, gospodarcze. Jest ryzyko konfiskaty, Konstytucja adresuje ryzyko przez nienaruszalność, jest ryzyko cenzury, mamy wolność słowa. I tak dalej, i temu podobne…

Bo Regulacje to w wielkim wymiarze właśnie procedury zarządzania ryzykiem. I taką jest właśnie Konstytucja.

Oczywiście jak na procedury przystało są również obowiązki i risk ownerzy i frameworki, struktura ramowa, czyli jak to wszystko dzieje się w organizacji czyli Państwie.

Wreszcie trzeba tą Procedurę, skoro już się na nią zgodziliśmy przestrzegać. I nie wolno (choć oczywiście można, wszystko można) mówić, że nam się procedura nie podoba i od jutra nie będziemy jej stosować. Albo, że Procedurę rach ciach zmieniamy bez odpowiedniego poziomu aprobaty, po cichu w nocy w pakamerze z znajomymi.
Jak nam się nie podoba, proszę – idźmy wyznaczoną drogą zmiany Procedury, są poziomy uzgodnień, autoryzacji, przeglądu, zmiany, także przecież zawarte w Procedurze.

No więc widzicie, wszystko to aż takie proste nie jest, ale i jest. Wymaga zrozumienia i przemyślenia i przede wszystkim szacunku dla Procedur, regulacji, polityk, wspólnych uzgodnień.  A to akurat jak historia uczy nie jest akurat naszego narodu najmocniejszą stroną.
O czym świadczy choćby business case kolejnego konstytucyjnego święta.

Konstytucja czyli zarządzanie konstytucja czyli zarządzanie

6,91 czyli społecznościowe updaty

1
6,91 czyli społecznościowe updaty

6,91 czyli społecznościowe updaty>>>
Niestrudzeni Czytelnicy ! Już nowe newsy ryzykonomiczne czekają, choćby co mówił James Hull w Warszawie, albo jak 8-latka rzuciła Urząd na kolana, ale póki co, kilka informacji o społecznościowej ekspansji Ryzykonomii.

Właśnieśmy otworzyli nową, otwartą grupę dyskusyjną na Golden Line, o swojsko brzmiącym tytule „Zarządzanie ryzykiem Ryzykonomia”. Dołącz już teraz !

Na GLu – kto czyta ten wie – mnóstwo jest reklamowego spamu.
Na nowym GL-forum będzie merytorycznie, już są pierwsi
członkowie i wypowiedzi warte przeczytania.

Pierwszy temat nie byle jaki ” Apetyt na ryzyko” .
Zapraszamy do uczestnictwa.
Nie przegap okazji aby być mądrzejszy od innych !

Cały czas w sprzedaży dostępny nasz e-book „Apetyt na ryzyko”,  i już w kilku e-księgarniach:
www.empik.com
www.gandalf.com.pl
www.naukowa.pl
www.nakanapie.pl
www.virtualo.pl
(należy używać słów-kluczy: apetyt na ryzyko, ryzyko gospodarcze, Jerzy Podlewski)

W tajemnicy dodamy, że w promocji nawet od PLN 6,91 – jak za darmo !
Inny i to bardzo obszerny e-book (273 strony) Ryzykonomii polecany początkującym ryzykonomistom a w szczególności dla różnych akademickich teoretycznych i praktycznych zastosowań w promocjach już od  PLN 16,94.

W kolejnej tajemnicy (eh ileż tych tajemnic!) wyznamy, że do końca roku ukaże się przełomowa na polskim


rynku nudnych książek biznesowych obszerna publikacja Ryzykonomii o roboczym tytule „Zombie atakują!”.
Także w formatach  epub i mobi.
Będzie o ryzyku ciekawie, śmiesznie i zupełnie nieteoretycznie !

Oczywiście od dawna na Facebooku działa fan -page RYZYKONOMII zamieszczamy tema różne informacje i ryzykonomiczne updejty.

6,91 czyli społecznościowe updaty

FACEBOOK – fan page RYZYKONOMII

Polub nas i tam !

Zostańcie z nami !

Ryzykonomia, gender gap, tak tak

2
gender gap

Ledwie powoli się wygrzebujemy z zaległości relacjonowania świata ryzyka (w którym żyjemy) naszym Czytelnikom, działo się…. a tu miażdżenie kolejnych paradygmatów zarządzania ryzykiem i nie tylko leży odłogiem, nasza biblioteczka najnowszych developmentów risk manadżmentów popiskuje z utęsknieniem zapomniana i niezrelacjonowana, do tego nachodzi nas jesiennie chwile zwątpienia po co my to w ogóle robimy, choć licznik czytelników co prawda bije, mało kto się odzywa choć wielu napotkanych przy okazji mówi, że czyta i się podoba, naród nauczony jest nie wychylać się i nic tu się specjalnie nie zmienia, tak, tak….

Jakoś krucho się to zarządzanie ryzykiem u nas rozwija, widzieliście przepaść jaka nas dzieli od cywilizacji, pisaliśmy o tym poprzednio, oczywiście w długim okresie to wszystko może (?) się zmieni ale w długim okresie mawiał keynes wszyscy będziemy martwi. Tak, tak…
Oto kolega podrzuca nam „Politykę XXX 2020” szukamy ryzyko, ryzyko , nic ? Co to za polityka do cholery ? Strategia tego, polityka owego, żadnego zarządzania ryzykiem tam nie widać w ogóle mało co widać najniższy przyrost naturalny od 45-ego, transporty wywożą młodzież tysiącami na zachód, o córka znajomych super zdolna dostała stypendium w super uniwersytecie na zachodzie, tu podziękowała po dwóch latach,  po co my o tym na Ryzykonomii piszemy, jak to nie jest mega ryzyko, także dla biznesu to pytamy się: CO JEST? Tak, tak…
Całkiem niedawno w „ciągu konferencyjnym” uczestniczyliśmy w szacownej konferencji  na

temat „uwarunkowań dobrobytu” prezentując samoćwierć referat pod znamiennym tytułem „Dobrobyt, ryzyko, zarządzanie ryzykiem”, o połączniu tych idej napiszemy jeszcze,  wielu może się wydawać, jak zwykle u nas bywa, że to jakieś akademickie teoretyzowanie, przekonanie takie jest z gruntu
nieprawdziwe a co my na ten temat napisaliśmy tamże– napiszemy w kolejnym poście.

A zanim, tak wogóle na wspomnianej konferencji zrazu zrobiło nam się smutno potem śmiesznie bo nieoczekiwany, ale jak najbardziej empirycznie uzasadniony oddźwięk wystąpień kolejnych uczestników tego wydarzenie był taki, że nie jest z naszym dobrobytem dobrze, oj niedobrze. Bo jakie by wskaźniki nie wziąć, to szorujemy po dnie, w mule.  A przypominamy że dobrobyt to pojęcie dość szerokie, i nie mierzone prymitywnym PKB ( wyobraźcie sobie że jak  wam zbrodzień wybije szyby w domu i wstawicie nową to PKB rośnie, a jak tam z waszym dobrobytem, lepiej ?). Dobrobyt i ekonomiczny i społeczny mierzy się  i ilościowo i jakościowo, podobnie jak ryzyko. Elementami dobrożycia są i siła nabywcza  i poziomem edukacji i opieki zdrowotnej i kultura i równością szans
PROMOCJA

i…

 O !  Skoro o równości szans mowa to na przykład dowiedzieliśmy się, że jest o coś takiego jak Gender Gap Index badanie World Economic Forum, tego samego co robi Global Risk, które mierzy równość-nierówność między kobietami i mężczyznami, stąd właśnie ów „gap” czyli luka.
I choćby z ostatniego takiego GGI 2012 dowiadujemy się, że pod względem mierzonej wielowymiarowo równości „pci”  Ojczyzna znajduje się na  53 miejscu na świecie, choć tym razem dzięki o Panie wyprzedzamy Bułgarię (52), i Czechy (73)  i Węgry (81) a nawet Francję (57) choć jak to z Francuzami ciężko tam i nierówno, biurokracja i socjalizm , ech żyć by tam skądinąd.  Jak się domyślacie na poprzedzających nas miejscach cała cywilizacja o Mozambiku, Kirgistanie i Pernambuko nie wspominając. Tak, tak. Ale co to ma do zarządzania, ryzykiem ?
O nierównym traktowaniu kogokolwiek  nawet kobiet pisaliśmy już niejednokrotnie to obraza dla Corporate Governance, zwykłej uczciwości i ryzyka też niemałe. No i
w końcu każdy nawet wasza Redakcja jakąś kobietę w domu ma. Więc chyba się to liczy. No więc znowu jesteśmy gdzieś na Szarym Końcu, choć oczywiście kiedyś to wszystko się zmieni….   Dla zainteresowanych, link do raportu tutaj.
No więc tak sobie siedzimy, jesień za oknem, siedzimy i
myślimy dokąd to zmierza czy my z tą naszą Ryzykonomią mamy tu jakiś sens ? Inna sprawa zawsze wiedzieliśmy, że droga samuraja, bushi-do jest samotna i
niełatwa i prawdziwy samuraj, czy pisze haiku, czy harakiri, nie robi tego dlaczegoś, czy kogoś, ale po prostu, ot tak, sobie.  Tak, tak…

gender gap gender gap

Kobiety do Zarządów !

0
Kobiety do Zarządów !

Kobiety do Zarządów !>>>
Muszę powiedzieć, że jednak mam pewien problem z tym hasłem, które wybraliśmy na tytuł dzisiejszego wpisu, bo od zawsze byliśmy przeciwni wszelkim akcjom afirmacyjnym i wyrównującym. Wyrównywanie regulacyjne nic bowiem dobrego nie przynosi także wyrównywanym i taki argument, że tak jest w Skandynawii też nie jest trafiony, bo tam pierw zmieniała się świadomość a potem regulowano. Więc…

Ale, jeżeli problem postawić inaczej: mądrzy do zarządów, to biorąc pod uwagę jak wykształcone i mądre są dzisiaj kobiety (co za wielki kwantyfikator, swoją drogą…) to za jedno wychodzi.

Więc: kobiety do Zarządów !

Właśnie minął tradycyjny Dzień Kobiet 8 marca więc znowu dyskusja o roli i znaczeniu kobiet w gospodarce, polityce i w ogóle. I jak podaje gazeta Parkiet Peterson Institute for International Economics, który razem z EY, przeanalizował 22 0000 firm w 91 krajach co najmniej 30 % udział kobiet w zarządach przekłada się nawet na 6 % wzrost wyników działalności tych firm.
Podobnie analizy Katedry Rachunkowości z Akademii Leona Koźmińskiego mają dowodzić, że 20-40% udział kobiet w Radach Nadzorczych powoduje wzrost ich przejrzystości i oczywiście lepsze funkcjonowanie. Czyli przy 5 osobowej Radzie Nadzorczej powinno być 1-2 kobiety. A jak bywa ? Pewnie różnie….

kobiety w zarządach

Żródło: Parkiet, Deloitte. 

W sumie, zdaniem Ryzykonomii, to żadnej tu tajmnicy nie ma. KAŻDA firma, która uczciwie traktuje swoich pracowników, i awansuje najlepszych(e) bez względu na ich płeć, kolor skóry, czy przekonania jest lepsza od tej, która tego nie robi. Bo kieruje się przesłankami merytorycznymi a nie przesądami. A z przesądów biznesu się nie robi. c.b.d.o.

Oczywiście udział kobiet w zarządzaniu, to szerszy temat. Jak wpływa na styl zarządzania, atmosferę w pracy, czy wreszcie ryzyko. Być może część P.T. Czytelników Ryzykonomii pamięta,m że temat ryzyko-kobiety w zarządach podejmowaliśmy już onegdaj w świetle dość głośnego raportu Deutsche Banku

http://www.ryzykonomia.pl/ryzyko-szklane-niewidoczne/

Krótko mówiąc chodziło o to, że kobiety w kierownictwie instytucji finansowych mogą być bardziej skłonne do podejmowania bardziej ryzykownych decyzji niż mężczyżni. A więc – zwiększają ryzyko. Ale i tu wytłumaczenie wydaje się logiczne. Jak już się kobieta dochrapała do tego zarządu, to musi udowodnić. A facet – nic nie musi.

I tyle, świat się jednak całe szczęście, a może i nieszczęście (czasami można pomyśleć jako facet, cóż nikt nie jest doskonały) zmienia, kobiety pną się w górę, są waleczne, zaangażowane społecznie, budzą strach dyktatorów. A faceci… cóż, buźka, klapa, goździk. Buźka, klapa, goździk….Buźka…. goździk…