zarządzanie ryzykiem

Home zarządzanie ryzykiem

2018 Mapa ryzyka @de Bono

0
2018 Mapa ryzyka

2018 Mapa ryzyka>>>

Edward de Bono, maltański socjolog słuchany przez biznes na całym świecie zaproponował onegdaj metodę twórczego myślenia zwaną „6 kapeluszy”. Otóż de Bono argumentuje, że kluczem do rozwiązywania problemów jest myślenie lateralne, wielopoziomowe i całościowe. I żeby zrozumieć świat na jego różnorodnych poziomach powinniśmy od czasy do czasu wkładać na głowę różne kapelusze. Magiczne kapelusze wirtualne, jako metafory różnych sposobów spojrzenia na problem: pozytywnych, emocjonalnych, krytycznych, analitycznych.
De Bono, nie wchodząc w szczegóły, zaproponował ich sześć, więc…
Kiedy skromny autor zastanawiał się jak by tu „ugryźć” już tradycyjną (Mapa ryzyka 2017, tutaj) na łamach Mapę ryzyka na 2018 rok, przyszła mu do głowy metoda de Bono. Raczej jako parafraza, a nie dosłowne przeniesienie, ale dla podkreślenia, że zrozumienie dzisiejszego świata ryzyka wymaga „wejścia” w różne buty, nałożenia różnych kapeluszy interpretacyjnych. Żeby zrozumieć różne punkty widzenia i aspekty szans i zagrożeń, które niesie już rozpoczęty rok. Rok wyzwań jeszcze bardziej skomplikowanych i multilateralnych niż kiedykolwiek. 
Świat ryzyka i świat post prawdy, ale prawda jest tylko jedna, choć może w innych kapeluszach. Spróbujmy więc zastanowić się, w jakich „kapeluszach” pokazuje nam się ryzyko w roku 2018 i jakie czynniki będą grały najważniejsze role w teatrze życia codziennego.

Kapelusz polityczny

Dość powiedzieć, że Warren Buffett (wiadomo kto) zauważył niedawno, że ryzyka polityczne są teraz ważniejsze od ryzyk biznesowych; żeby było precyzyjniej mają kluczowy wpływ na biznes. W ubiegłym oku mieliśmy cała masę empirycznych potwierdzeń, zarówno zagranicznych typu Brexit, jak i krajowych (patrz: zmiany w obszarze wymiaru sprawiedliwości). 
Założenie politycznego kapelusza zmusza nas do zauważenia, że ryzyko polityczne, globalne i krajowe będzie dalej rosło. Na świecie u sterów dawnego mocarstwa szaleje wielbiciel Twittera, gdzie kota nie ma, tam myszy harcują, a szczególne jedna duża, Wielka Mysz Chińska. Dalej idąc, Unia Europejska boryka się ze swoimi wewnętrznymi problemami i mówi głośno o „twardym jadrze” w strefie Euro, także w odpowiedzi na Brexit. Ten będzie twardy czy miękki, ale zawsze destrukcyjny. Choć może jest i szansa, że wielu przekonało się, że nie jest dobrze robić sobie przysłowiowe „kuku” będąc „podpuszczonym” przez populistów. Więc może… Brexitu w ogóle nie będzie? Krajowo, mamy widmo Polexitu choć wielu zaprzecza. Ale weszliśmy w bezprecedensową procedurę art. 7 i choć zapewne nie wejdzie w życie, szkoda już się stała. Pieniędzy z Unii będzie o wiele mniej, Wspólna Polityka Rolna się sypie. Czekają nas wielkie zmiany w Unii – bez nas – bo nieobecni nie mają głosu. Ach ciężki jest ten kapelusz polityczny, bo jeszcze Ukraina, Iran, Jerozolima, Syria, Chiny, Korea, Afryka, same niestabilności o olbrzymim oddziaływaniu na gospodarkę. 2018 Mapa ryzyka…

Kapelusz przemian technologicznych

Świat obejmuje fala niezwykle szybkich, akcelerujących z roku na rok przemian technologicznych. To, pamiętajmy olbrzymia szansa, na przykład dla Polski, ale jeżeli ktoś deklaruje, że po to właśnie powołuje się kolejne ministerstwa żeby były innowacje wyjaśniamy: nie nie tędy droga. Załapywać się na odjeżdżający pociąg technologii można tylko inwestycjami w naukę, a z tym jest bardzo źle. 
Przemiany technologiczne to wyzwanie olbrzymie dla wszystkich i to z niespotykanymi od dawna od czasów rewolucji przemysłowej ryzykami towarzyszącymi. Nowe technologie, już teraz powodują nie tylko zmianę sposobów pracy, ale też po prostu „zwalniają” ludzi. Można to dostrzec empirycznie w supermarketach, gdzie zamiast kasjerów mamy już coraz częściej w kasach maszyny i niech nas nie zmyli, że nie jeżdżą na kołach i nie błyskają światełkami. Ta komputeryzacja będzie się pogłębiać i powodować wielkie i szybkie przemiany także społeczne. I nie zapomnijcie kapelusza politycznego, bo to ryzyka także polityczne i socjalne. Niby mamy niskie bezrobocie, ale pensje nie rosną. Pracy jest więcej, ale wcale nie lepszej, bo roboty są tanie i będą jeszcze tańsze w 2018.

Kapelusz governance

Globalny Ład organizacyjny, przynajmniej ten, który powstał w okresie powojenny właśnie się sypie. Ryzyko to jest ściśle związane z polityką jak i wspomnianą technologia. Społeczeństwo się prekaryzuje (patrz: prekariat przemysłowy), coraz trudniej o dobre płatną pracę, bogatsi są jeszcze bogatsi, a biedniejsza…Zaczynają bić Wielkie Narodowe Dzwony. Podawane rozwiązania są proste i luddyczne: trzeba zburzyć stary lad, zmienić zużyte i chciwe elity, wygonić obcych, zaufać Wielkim Przywódcom. W końcu najważniejszy jest Rozwój liczony w punktach PKB, jeżeli się będziemy bogacić demokracja nie jest już nam potrzebna. Czy Stary Ład wytrzyma w 2018 roku? Chyba jeszcze tak, ale o ile nie zajdą się nowe pomysły…2018 Mapa ryzyka…

Kapelusz socjalny

A teraz włóżmy kapelusz prostego Obywatela – Szaraka. Słusznie zauważa się, że bogate elity o nim zapomniały. Może czas na nowy podział bogactwa w narodzie. Co z olbrzymimi długami, które zaciągnięto na konto naszych prawnuków, co z systemami socjalnymi w 2018 roku będą jeszcze bardziej dziurawe niż były w 2017. Opt-out…Oczywiście i tu kapelusze polityczne nam się przydadzą. Technologia jak wspominaliśmy gra tu również ważne skrzypce. 
Więc jeszcze konieczność cieć budżetowych, choć przecież chciałoby się w kapeluszu politycznym jednak jakoś Lud – Naród udarować. 
Są i tacy, którzy zauważają ze dobrze jest mieć budżet zrównoważony i nadwyżki. Najgorsze, że jest, że w kapeluszu socjalnym niechętnie się chodzi choć chętnie się o tym mówi. Bo to kapelusz koniecznych wyrzeczeń, ale również, a może przede wszystkim dla elit, które ą niechętne do dzielenia się szansami choć zagrożeniami, owszem. Tu są konieczne przełomowe idee ale i wielka dyskusja. Janosik, Robin Hood, to może dlatego takie fajne postacie, bo były romantyczne, tylko nic się dzięki nim nie zmieniło. 2018 Mapa ryzyka …

Kapelusz cyber

Kapelusz ceber zagrożeń, a raczej anonimowa maska różnego rodzaju hakerów, ransomwarów, armii info trolli, hejterów. Z jednej strony to ryzyko (jak deklarują w badaniach potencjalne ofiary) jest bardziej oswojone (choćby w wymiarze ubezpieczeniowym), ale w świcie tak „szybkiej” technologii życie przenosi nowe wyzwania. 
Ot, weźmy rozwijających się świat krypto walut. Nie opartych na złocie, niewspieranych przez żaden rząd, zapisanych w rzekomo kryptowiecznych kodach. Kursy owych ceber walut zmieniają się w kompletnym oderwaniu od sfery realnej, czyż już nie próbowaliśmy tworzyć bogactwa narodów z wirtualnych wartości oderwanych od świata realnego? Nowe, a już było. 2018 Mapa ryzyka…

Kapelusz black swans, czarnych łabędzi

Kapelusz niepoodziewanych zdarzeń, czarnych łabędzi pojawia się znienacka, tak jak same zdarzenia tego typu. Niziutkie prawdopodobieństwa i z reguły olbrzymie uderzenia, również związane z interakcjami pomiędzy różnymi ryzykami. Katastrofy naturalne będą nas coraz bardziej zaskakiwać o ile nie zauważymy, że są często nienaturalnie zwielokrotnianie przez człowieka. Skażenia środowiska, smog nie jest w ogóle nieprawdopodobny, choć mówiąc przewrotnie, czyni wszystkie łabędzie czarnymi.
Więc Natura zemści się nowymi czarnymi łabędziami za ludzką lekkomyślność, w kolejnych miesiącach 2018 roku. Będzie i więcej niespodziewanych zdarzeń jak cyberataki, niepokoje społeczne w kolejnych państwach, kryzysy demokracji i problemy finansowo socjalne, oczywiście wszystko w politycznym sosie. Zupełnie nieprawdopodobne.

2018 Mapa ryzyka…

6 kapeluszy myślenia lateralnego, całościowego, holistycznego będzie nam jak nigdy potrzebne w 2018 roku. I prosimy, zachowajcie je w szafie do kolejnych Map ryzyka, na łamach. 2018 Mapa ryzyka…

Global Risk Report 2017 pełen polityki

0
Global Risk Report 2017

Global Risk Report 2017 >>>
Takie mamy czasy, że co by nie powiedzieć czy zrobić, łatwo jest otrzymać etykietę „upolitycznienia”. Dajmy na to, dostaniemy w przysłowiowe zęby na ulicy, leżymy i jęczymy, a już nam oponent zapodaje, że to działania „polityczne” a może nawet cała „narracja” mająca suflować nasz subiektywny pogląd, co do własności naszego spornego portfela. A przecież w czasach „post prawdy” różnie można tę kwestię, jak wszystko przecież, zinterpretować.

GRRRR…

To upolitycznienie nie omija również ryzykonomii, a przekonuje nas o tym lektura najnowszego The Global Risk Report 2017 (GR2017) opublikowanego świeżo przez World Economic Forum. GR2017 to raport, który cyklicznie opisuje ryzyka w nadchodzącym roku. Już 12 edycja, czytany na całym świecie, z Davos, wiadomo… Raport liczący ponad 78 stron jest do ściągnięcia z sieci, a szczegółową lekturę zostawimy z pewnością zainteresowanym Czytelnikom. Tutaj chcielibyśmy zwrócić uwagę na „generalny” przekaz, który naszym zdaniem z niego płynie.

No więc, jak się już Czytelniku domyślasz GR2017 jest mocno „upolityczniony”, gdyby trzymać się tytułowej konwencji. Co prawda z tradycyjnego już dla Raportu rankingu ryzyk będącego, przypomnijmy, efektem pracy kilkudziesięciu ekspertów z całego świata, niekoniecznie taki wniosek wynika. Jednak już z całej treści, wielostronicowych rozważań – z pewnością.
Ale, skoro o rankingu mowa to jeszcze go przytoczmy. Ryzyka GR2017 od największego prawdopodobieństwa wystąpienia, to w kolejności: klimat, migracja, NatCat, terroryści, cyber, nieuczciwy handel, szkody w środowisku, wojny, kryzys wewnętrzne. Z kolei według prawdopodobieństwa wystąpienia to: broń ABC, pogoda, brak wody, katastrofy naturalne, klimat, imigracja, głód, terroryzm, wojny, bezrobocie.

Głód i chłód i…

Mamy więc, jak zawsze w przypadku WEF, bardzo wielowątkowy obraz z tradycyjną pogodą (moglibyśmy powiedzieć lekko złośliwe), brakiem wody i głodem na czele. Dziwne to trochę, bo jak by nie nie doceniać głodu i chłodu, to nie takimi ryzykami żyje dzisiaj świat.
Żyje on polityką i wiejącym już na dobre wiatrem historii, który jakby co i głód, i chłód jest nam, jak uczy historia też w stanie zapewnić. Również cyberataki to rzecz ciekawa i ważna, ale i one jak wszyscy wiemy są dzisiaj upolitycznione. Co złośliwsi mówią wręcz, że to Rosjanie wybrali sobie nowego Prezydenta USA. A i w kontekście świeżych ceber włamań do naszego systemu finansowego także sugerowany jest wątek narodowo-polityczny.

Ostrze naszej krytyki GR2017 od razu jednak stępiamy, kiedy zagłębiamy się w szczegółowe rozważania ekspertów z Davos na tematy nurtujących świat ryzyk. Tu już upolitycznienie „hula’ na całego. I tak, autorzy GR2017 w całych akapitach zajmują się przedstawianiem swoich poglądów na temat niestabilności politycznych będących wynikiem populistycznych trendów wyborczych. Oczywiście, co kto uważa za populizm, to inna (polityczna) sprawa i zapewne populiści nigdy by siebie tak nie nazwali.

Global Risk Report 2017 o kapitaliźmie

GR2017 pochyla się nad przyczynami tego stanu rzeczy, a w tym nad rosnącymi nierównościami społecznymi, narodowymi, klasowymi. Źródła widzi między innymi w kryzysie obecnego systemu polityczno-gospodarczego w tym oczywiście kapitalizmu rynkowego. Przy krytyce kapitalizmu przez upolityczniony GR2017 ponownie ostrze krytyki nam się wyostrza. Bo czy eksperci z luksusowego Davos uważają, że korporacyjno-państwowa sieć ucieleśniona w sloganie „too big to fail”, raje podatkowe, kreowanie czegoś z niczego i różnego rodzaju finansowych fiki-miki mają coś wspólnego z kapitalizmem?
Global Risk Report 2017
Choć na pewno z kapitalizmem wiele wspólnego ma globalizacja. I jak to dzisiaj bywa jest w Raporcie zrozumienie, że globalizacja to nie tylko szanse, ale i coraz większe zagrożenia. Tutaj eksperci GR2017 postulują (pozytywizm witamy z radością) zacieśnienie współpracy, a nie jej rozluźnianie. Bo jak ktoś słusznie zauważył „united we stand, divided we fail”. Choć z pewnością nie była to nowa nadzieja białych, znany showman i artysta twittera, który króluje obecnie, ku osłupieniu części świata przy 600 Pensylwania Avenue.

Rekonsiliacynie

Wśród wszystkich nieszczęść wymienianych przez upolityczniony GR2017 znajdziemy również kryzys naszej (waszej?) demokracji, ustroju jak wiadomo nie najlepszego, więc dlaczego by nie warto spróbować po raz kolejny czegoś innego? Oczywiście „syci eksperci” z bogatego Davos, (taka mała „polityczna” złośliwość) do demokracji są przywiązani i wśród reakcji na ryzyko proponują równiejszy podział owoców wzrostu. I dalej, a jednak, zachowanie ciągłości systemów politycznych pamiętając o przyśpieszaniu zmian. Wreszcie proponują „rekonsiliację” (tłumaczenie wprost) nacjonalizmu i multikulturowości. Szczególnie ta ostatnia rada brzmi fantastycznie, bo naszym zdaniem niełatwo jest pogodzić ogień i wodę. GR 2017 zauważa, że emigranci są konieczni starzejącym się europejskim społeczeństwom. Ale dobrze, gdyby jednak za dużo ich do nas nie przyjeżdżało. Szczególnie takich którzy nie są informatykami i/lub od małego marzyli o najnowszym modelu pasu szachida. Skromnie jednak zauważają, że sprawa jest wielowątkowa i na pewno potrzebna jest „debata”. Prosimy tylko szybko, bo nowe łodzie wraz z nadejściem wiosny już grzeją silniki na wybrzeżach Mare Nostrum…

W tegorocznym GR2017 znajdziemy również cały rozdział poświęcony zagrożeniom podstawowych praw i wolności. Tak tu sobie żartujemy, ale niestety bardzo to jest smutne, że i w ryzykonomii omawia się ten brunatny trend. Implikacje będą nie tylko społeczne, ale i dla biznesu. Co wie każdy, kto historię gospodarczą kiedykolwiek czytał.

Będzie weselej

Żeby dobić ćwieka do trumny tego upolitycznionego i naszym zdaniem mocno ponurego krajobrazu ryzyk, GR2017 porusza kwestie zabezpieczeń socjalnych i ryzyk związanych z załamywaniem się obecnych systemów. Co skądinąd nie powinni nas zbyt martwić w świetle ostatnich legislacji, mających przedłużyć nam radosne zbieranie owoców zasłużonego trudu na przedłużonej emeryturze.

I tak nam upłynęła ta krótka relacja z upolitycznionego GR2017. Pozostał jeszcze rozdział poświęcony zagrożeniom ze strony mądrzejących terminatorów, o czym mamy nadzieję wkrótce jeszcze politycznie napiszemy.

Link do Global Risk Report 2017:

https://www.weforum.org/reports/the-global-risks-report-2017  Global Risk Report 2017  

 

Zarobki w zarządzaniu ryzykiem w Polsce

0
Porzućmy jednak ten, zdajemy sobie sprawę antyweekendowy kontrowersyjny temat, bo jako się rzekło mamy właśnie

Zarobki w zarządzaniu ryzykiem.  Cały  kraj w majówce, już nie długo nie będzie można kupićbułki, szklanki mleka ani nic załatwić, w końcu należy się nam odpoczynek mamy przecież 1,111111111 % wzrost gospodarczy, tak marudzi dziś od rana w Redakcji

Ryzykonomii nasz Naczelny (tak, ten) pracuś jeden nierozumie , że Naród spracowany, urzędy zarobione, potrzebujemy odpoczynku… żeby potem rzucić się w modernizację i innowacje, bo jeżeli nawet nie będziemy drugą Japonią, to może kiedyś drugą Turcją gdzie, jak donoszą nasi Wysłannicy kraj idzie jak burza coś
8 % PKB YoY rośnie i to wszystko własnymi tureckimi ręcyma bezunijnie.
Kup teraz !
Porzućmy jednak ten, zdajemy sobie sprawę antyweekendowy kontrowersyjny temat, bo jako się rzekło mamy właśnie “na stole” wyniki naszej ankiety o zarobkach Risk Manadżerów w Polsce.
W Ankiecie wzięło udział bite 10 uczestniczek / ów !  Naprawdę bardzo im dziękujemy, od lat walczymy o żywszy udział naszych (licznych skądinąd) Czytelników ( dobre parę tysięcy powracających, tak , tak !).
Tak, czy inaczej wyniki Ankiety obrazuje poniższy wykres słupkowy.
Nie będziemy go specjalnie omawiać, liczyć rozproszenia, sigmy ani skośności obiecujemy jednak temat dalej drążyć już to kolejnymi analizami na łamach już to przytaczając zdobywane przez naszych reserczerów dane.
Zarobki w zarządzaniu ryzykiem
A dla porównania, chyba dosyć pesymistycznego w wymowie, nawet uwzględniając niższe koszty utrzymania w ameryce podobno, hi,hi, przytaczamy wykresy obrazujące rozkład wynagrodzeń w branży riskmanadżementowej w Obamalandzie.
Zarobki w zarządzaniu ryzykiem
Zarobki w zarządzaniu ryzykiem

Manchester – United

0
Manchester

Straszny, nieprawdopodobnie barbarzyński zamach w Manchesterze. Trudno objąć rozumiem barbarzyństwo terrorystów i ludzi w ogóle opętanych szaleństwem zabijania. Dopiero  kiedy wojna puka do naszych drzwi zaczyna to do nas docierać. Choć wystarczy, że bombardowani są nasi sąsiedzi kilkaset kilometrów dalej, gdzie nie ma kamer, ludzie umierają z głodu kilkaset tysięcy kilometrów dalej są paleni, rżnięci maczetami, gwałceni. I już nas to nie interesuje. Show must go on, business as usual.

Terroryści sieją nienawiść. Może dziwnie zabrzmią te słowa dzisiaj, ale tak, o to im chodzi. Największą radością byłoby dla reżyserów tego szaleństwa gdyby już dzisiaj brytyjskie samoloty zbombardowały jakieś bliskowschodnie miasto. Gdyby słusznie rozśwcieczeni atakiem na ich dzieci mieszkańcy Manchesteru zaczęli wywlekać muzułmanów z domu palić ich mieszkania, gwałcić kobiety i zabijać dzieci.  To byłaby dla terrorystów i wszystkich bandytów świata najwspanialsza melodia.

Cywilizowany świat nie może jednak dać się wciągnąć w tę spiralę przemocy. Ale zemsta musi być też spełniona. Terroryści, ich pomocnicy i ich mocodawcy wdeptani w ziemię jak robaki, wystrzelani przez przychodzących w mroku operatorów sił specjalnych, spaleni pociskami spadającymi z wszechobecnych dronów i samolotów, zniszczeni, zgładzeni.

Dla Nas Polaków ten kolejny zamach powinien być wreszcie ostateczną nauczką. Trzeba być przygotowanym na ataki terrorystyczne, trzeba być przygotowanym na wojnę, trzeba być przygotowanym na klęski naturalne. Trzeba być przygotowanym na ryzyko. Nasze dzieci powinny się od małego uczyć jak zachować się w przypadku paniki, ataku terrorystycznego, pożaru.

I trzeba modlić się za ofiary tej strasznej tragedii. Manchester.

 

8 lat Ryzykonomii !

1
8 lat ryzykonomii

8 lat Ryzykonomii! Okrągła roczniczka strzeliłam nam już parę dni temu to jest 21 października i… kto by to pomyślał ! 8 lat…niesienia ryzykonomii pod polskie strzechy, dachy fabryczne i korporacyjne pokrycia dachowe, żeby utrzymać się w konwencji.

A tu kilka liczb : 625 opublikowanych wpisów różnej tematyki, długości i zawartości !!!
Od analiz ryzyk różnych, przez budowanie procesu zarządzania ryzykiem, frejmworków i wyzwań wdrożeniowych. Standardy ISO 31000, COSO II, kontrola zarządcza, kontrola wewnętrzna, wszelkie możliwe odmiany zarządzania ryzykiem. Jakość, compliance, prawo, audyt, rewizja finansowa, modele obrony i odporności. Małe i wielkie firmy, krajowe i zagraniczne i sektor gov i non-profit też. Fabryki, handel, szpitale, urzędy, samochodowe, lotnicze i kosmiczne.

A wiedza ta przecież ciągle dostępna w naszym archiwum na stronie czy tagach w stopce portalu, jak tutaj (link)>>>
Ryzyka biznesowe wszystkie możliwe systematyczne i nie, operacyjne, finansowe, ludzkie i nieludzkie. Sporo tego.Na poważnie i na wesoło (mamy nadzieję) sytuacji ryzykowne z biznesu i z życia zwykłego wzięte. Relacje z wystąpień, konferencji, eventów krajowych i zagranicznych. Po polsku ale i angielsku czasami w zakładce oddzielnej na górze też.

Dziesiątki artykułów własnych z prasy “papierowej” i elektronicznej, mediów społecznościowych. Kilka e-booków powstałych na kanwie Ryzykonomii (wciąż do nabycia zresztą, nieustannie promocyjnie, choćby na empik.com). (Link) !

Wreszcie od pewnego czasu również Newsletter Ryzykonomii na razie bezpłatny a potem po 100 dolców za issue 😉 (żarty, żarty spokojnie…) , ktory ma już prawie 500 subskrybentów i szybko rośnie, tu się można zapisać tu, tu, tu…..

http://www.ryzykonomia.pl/newsletter/

Oczywiście pewna popularność jest, czemu nie miałoby być. Jesteśmy tu i ówdzie pozdrawiani przez naszych Czytelników, których większość, inna sprawa woli zostawać w cieniu, nie dyskutować i nie wyrażać swoich poglądów, choć czasami jakieś internetowe wyrazy poparcia byłby miłe. Ale inna sprawa Redakcja jest już dużymi chłopcami i zdaje sobie sprawę z kulturowych uwarunkowań, a to przecież ryzyka skądinąd i temat kapitałow społecznych. No więc, akurat tutaj mamy nadzieję, troszkę przyczyniliśmy się do podbudowania tej rachitycznej i zdeptywanej ostatnio zawzcięcie wątłej roślinki.

No, w końcu nieskromnie uważamy, że Redakcja ma się czym chwalić, bo takich blogów, portali w Polsce jest na policzenie na palcach i z taką historią długą tym bardziej. A ponad wszystko przecież pro publico bono i ot tak sobie, dla własnej satysfakcji, bo zawsze pogodnie, serio, serio radzę podejmującym podobne wyzwanie: róbcie to dla siebie i nie oczekujcie poklasku i pochwał specjalnych. This is not America… A przecież… piszemy i pewnie pisać będziemy Ryzykonomię dalej… choć kto wie, kto wie…

8 lat Ryzykonomii…Brawo MY ! Niech i tak będzie …

Ryzyka szklana kula 2016 i kolejna

0
ryzyka szklana kula

Ryzyka szklana kula to marzenie każdego ryzykonomisty, magiczne urządzonko, które dałoby nam wiedzę o tym co będzie. Nie bez powodu wspominamy o przepowiedniach dzisiaj. Bo przecież zbliża się koniec roku, a to na przepowiednie jest czas doskonały a z natury mediów, koniczny. A że jak P.T. Czytelnicy bloga pamiętają Wasza Redakcja już od zarania swojego istnienia suflowała koncepcji tworzenia narodowych, ludowych i powszechnych Map Ryzyka. Pozwólcie więc na ich małą retrospektywę. A Mapa Ryzyk 2017, oczywiście też będzie, już za chwilę i autorska redakcji i mamy znowu pomysł z pomocą Was Czytelników.

No więc pozwolimy sobie przypomnieć co pisaliśmy na blogu dobry rok temu. Przewidywaliśmy (wielka to mądrość, aż nie była przyznajemy) rosnącą zmienność globalnych i lokalnych, także polskich profili ryzyka. To nam się niestety sprawdza w całej okazałości. I jeszcze bardziej.

Pisaliśmy tam proroczo (?)…

Z europejskiej perspektywy możemy sobie wyobrazić scenariusz Brexitu, połączony ze zwrotem Francji w prawo po wyborach i wzrost nacjonalizmów spowodowanych kryzysem emigracyjnym.

I dalej:

Czarna wizja, gdyby tylko ten pęczniejący milion uchodźców czekających na plażach Morza Śródziemnego nie był tak realny. Taka wędrówka ludów będzie miała wielki wpływ na gospodarkę, jeżeli ktoś wątpi niech zajrzy do podręczników historii. Choć w krótkim okresie 2016 roku systemowe zabezpieczenia wspólnego rynku wciąż pozostaną niepodważone. Ale już ograniczenie strefy Schengen wydaje się nieodwracalne.

No, no Wasza Redakcja Ryzykonomii zaczyna się czuć jak Nostradamus, szczególnie ze dalej prorokowała:

Jak sobie będzie w tym galimatiasie radzić polska gospodarka? Jeszcze w październiku ankietowani dyrektorzy finansowi przewidywali, że nasz PKB będzie na poziomie ca. trochę poniżej lub ponad 3%. Trudno powiedzieć jak dzisiaj do ryzyka nastawieni są zapytywani, dużo naobiecywano ze wspólnej kasy, a gdyby kto nie pamiętał przypominamy, że żaden rząd własnych pieniędzy nie ma, tylko żeby było dowcipniej, ma nasze.

I potem jeszcze z tych rzeczy które wiedzieliśmy i chcieliśmy napisać dodaliśmy:

Schodząc na poziom „mikro mapa ryzyka 2016”, to opiewany od zawsze przez polityków przedsiębiorca, ciągnący wózek gospodarczego rozwoju kraju będzie musiał jeszcze bardziej kluczyć w gąszczu globalnych i lokalnych zasadzek. Z jednej strony przedsiębiorcy ma być lepiej i łatwiej, a gospodarka „ma” się rozwijać, przy czym mógłby ktoś argumentować, że biznes lubi spokój, a z tym w najbliższej perspektywie może być słabo.

W artykule mogliście jeszcze znaleźć naszą hybrydową Mapę Myśli ryzyk, więc można ją sobie też postudiować…
http://www.ryzykonomia.pl/mapa-ryzyka-2016/

Ale, oczywiście chylimy głowę przed przytykami, że aż takie to odkrywcze myśli nie były. I to jest chyba budzi w nas największe obawy i dzisiaj. Bo… ryzyka i wtedy dzisiaj widać i czuć. I jak możecie zobaczyć w jednym z materiałów udostępnionych jakiś czas temu tutaj i nam bardziej od czarnych niepowdziewanych łabędzi bardzie podoba się koncepcja spodziewanych, wielkich smoków i w 2016 i nadchodzącym 2017 roku.
O czym jak obiecaliśmy – za chwilę. ryzyka szklana kula

ryzyka szklana kula

 

Outsourcing zarządzania ryzykiem ?

0
outsourcing zarządzania ryzykiem

Jak nie miażdżymy paradygmatów zarządzania ryzykiem, jak w ostatnim artykule, to przeglądamy sobie różne źródła i źródełka dotyczące zarządzania ryzykiem; nawet czasami mamy wrażenie, że jak na tutejsze zaawansowanie risk manadżmentu jesteśmy “overskilled” jak powiedziano pewnemu znajomemu emigrantowi, którego posadzili w kasie, a chował w zanadrzu za duże “skillsy” i doświadczenie. Ale przyznajemy, szybko się tam na nim poznali i… Ale to już zupełnie inna historia. A i u nas idzie uliczny wiatr zmian, czujemy w powietrzu rosnące zainteresowanie ryzykiem wystarczy choćby spojrzeć w szklane okienko i zaraz widać, że wielkim ludziom, jak mawiał poeta, rosną skrzydła i…. tak dalej,  ha, ha.
No więc porzuciwszy te porobocze (bo właśnie jesteśmy po robocie) docinki wpadliśmy gdzieś przypadkiem na takie oto źródełko o outsourcingu (link), gdzie porusza się temat nurtujący na pewno niejednego z tysięcy Czytelników Ryzykonomii, a mianowicie: jak tu nie będąc mega wielką firmą zorganizować sobie risk manadżment.

Tak, outsourcing może być częścią odpowiedzi na to pytanie, zamiast tworzenia “z kopyta”  własnych komórek zarządzania ryzykiem i  mnożenia etatów i kosztów ku radości ZUSa.
Tak,  jeżeli nie jesteście mega korporacją budowanie risk manadżmentu w oparciu o zewnętrzną siłę “merytoryczną” może i musi w dzisiejszych kryzysowych czasach (choć jak zapodano tu i ówdzie “kryzys już się skończył”)  sensowną alternatywą.

Oczywiście trzeba zauważyć, że small biznes amerykański i polski to co najmniej różnica trzech zer w bilansie i Pi and eLu . Ale – tym bardziej. Sami pracujemy tu i ówdzie, nawet jeżeli nie jako risk manager “na godziny” to jako doradca pomagający zdeterminowanym zarządom przygotować strukturę zarządzania ryzykiem w organizacji, odpowiednie polityki i procedury, przeszkolić ludzi, poprowadzić Warsztaty Identyfikacji Ryzyka.
Nie udajemy, że się tu nie reklamujemy jako Interim Risk Managerowie, bo prawdopodobnie część co bardziej przemyślnych Czytelników już to odkryła (sic!) ale, zostawiwszy na boku naszą nieskromną prywatę, takie działanie ma sens i kosztowy i,  nazwijmy go, merytoryczny.
Klasycznym błędem “pierwszych kroków” wdrażania ERM-u  może być po-uczestniczenie w jednym, dwóch szkoleniach i nabycie przekonania, że już, już wiemy wszystko. Nawet potrafimy mapę ryzyka namalować. (A ten dyskusyjny koncept mamy już, nawiasem mówiąc, od pewnego czasu na naszym anty-paradygmatowym celowniku w Redakcji….)

Kliknij !

Prawdziwa wiedza, to truizm, tkwi w szczegółach i doświadczeniu, a tego się od ręki nie zdobywa. Stąd też i na świcie popularność różnych doradców, całkiem zasłużona zazwyczaj, choć znowu mamy wrażenie i “zadanie domowe” jest przez tamtejszych doradców odrabiane znacznie solidniej. Wystarczy choćby wejść na różne “zachodnie” fora dyskusyjne jakie tam spory i dyskusje się prowadzi, kiedy u nas – cisza, tak jakby wszyscy-wszystko wiedzieli. Albo – co gorsza – bali się powiedzieć. A kto pyta nie błądzi przecież. O dostępności pisanych źródeł o ERM w naszych bibliotekach czy czytelniach (tak, są i u nas czytelnie, z zakurzonymi woluminami) nie wspominając…

Wreszcie co naszym zdaniem jest olbrzymią korzyścią outsourcingu (także przeliczalną i na koszty i na czas)  pozwala łatwo “kupić” wiedzę i zorientować się co naprawdę firma/organizacja potrzebuje. Nie bez powodu znany na świecie kej study wdrażania ERM-u  z Hydro One wspomina, że po próbach oparcia się wyłącznie na outourcingu  zdecydowano się na prowadzenie dalszych prac przez już wyedukowane własne kadry, choć wciąż wykorzystywano wiedzę doradców zewnętrznych. I dobrze. Można i tak byle sensownie. I o to chodzi. I wilk syty i owca syta.
I to by było na tyle, o risk manadżmentowym outsourcing  na dziś.

 outsourcing zarządzania ryzykiem outsourcing zarządzania ryzykiem outsourcing zarządzania ryzykiem

Pożar ! Pożar ! Pożar !

0

Powiem szczerze, mam taką sąsiadkę, starsza panią i ona chyba specjalnie mnie nie lubi, no może tylko się do mnie nie uśmiecha. Ale jak kiedyś w jej mieszkaniu zaczął wyć alarm i także przeciwpożarowy, to powiedziała z uznaniem – byłem jedyną osobą w dużym budynku, która zeszła i się zainteresowała. A sąsiedzi – nic. Wyje, to wyje i niech sobie wyje. Co nam do tego?
A przecież mógł być pożar, włamanie. A kogo to obchodzi?

Pożar, pożar, pożar ! 

Straszne słowo, nawet na wodzie pamiętam onegdaj w moim niedoszłym marynarskim życiu, też mi do głowy wbijano. Statek jest z metalu, ale jak się zapali, to ho-ho. Nie ma nic gorszego, niż pożar na statku. Albo w budynku, albo w biurze, albo w fabryce, portugalskim lesie, wieżowcu Grenfell w Londynie.

Nie udajemy, że jesteśmy specjalistami w Ryzykonomii od ppoż, ale od zarządzania ryzykiem, od budowania kultury ryzyka, owszem. A czym innym jest zapobieganie i walka z ogniem? Właśnie zarządzaniem ryzykiem.
I dlatego zawsze na wykładach, szkoleniach, konsultacjach dla klientów, o takim pradawnym ryzyku wspominamy. A wspominamy dlatego, że ludzie o dziwo o tym zagrożeniu stosunkowo mało myślą, taka prawda. Wydaje im się, że jak powieszą plany przeciwpożarowe i gaśnice, wykupią ubezpieczenie ( a właśnie, jakie?) to mają sprawę pożaru załatwioną. No, nie mają.

Bo choćby założę się, w większości przypadków nie zastanawiają się co naprawdę o tym ryzyku wiedzą ich pracownicy, co oni sami wiedzą o jego następstwach, nie tylko tych „zniszczeniowych”. Bo z tym często nawet łatwiej, ale co wiedzą o następstwach biznesowych, finansowych, sprzedażowych, reputacyjnych.

Jedno z moich ulubionych pytań do słuchaczy dla zilustrowania niskiej kultury ryzyka, słabej odporności na ryzyko „w ogóle” jest: czy macie Państwo w domu gaśnicę? Albo, jeżeli komuś się nie podoba: ilu z Państwa po przybyciu do pokoju hotelowego zapoznaje się z planem dróg ewakuacyjnych? Podobnie na stadionie, w innych pomieszczeniach?

W Polsce rocznie jest coś ponad 180 000 pożarów, z tego kilka tysięcy w przeróżnych biznesach, które zwykle po takim zdarzeniu kończą swoją działalność.
Czy jesteście odpowiednio przygotowani na to ryzyko? Czy potraficie nim zarządzać po stronie przyczyn i skutków? Oto pytania, które należy sobie zadawać codziennie.
Nie musisz zarządzać ryzykiem. Przetrwanie nie jest obowiązkowe.

Prawdopodobieństwo skalowalne est

0

Prawdopodobieństwo skalowalne >>>

W grupie “Zarządzanie ryzykiem” na Linkedin, założonej jakieś dwa lata temu przez RedNacz-a Ryzykonomii dr Jerzego Podlewskiego, rozwinęła się niezwykle ciekawa dyskusja. Już ponad 45 komentarzy na temat tworzenia skal prawdopodobieństwa przy pomiarze ryzyka.

Korpo nie gra w kości

Prawdopodobieństwo, jeden z dwóch podstawowych wymiarów ryzyka to wielkość niezwykle trudna do pomiaru. Ba. niektórzy nawet się zastanawiają czy i kiedy jej pomierzyć się w ogóle nie da. Czym innym jest też mierzenie prawdopodobieństwa przysłowiowego rzutu kostką do gry, a czym innym prawdopodobieństwa porażki najnowszej kampanii marketingowej multinarodowego corpo.

Oczywiście nurt NIE-mierzenia jest silny i kuszący i wystarczy wspomnieć choćby o czarnych łabędziach Nassima Taleba. Albo potencjalnych zaskoczeniach Georga Schackla czy nawet “prawdziwym” niemierzalnym ryzyku praojca Ryzykonomii Franka Knighta.

No, więc wyzwań teoretycznych jest cała masa. I pewnie niejeden Nobel jeszcze tu będzie napisany, ale nas w Ryzykonomii zawsze interesuje wątek praktyczny.

Zanim na wiosnę …

Zanim, zanim jednak zaczniemy ryzyko mierzyć, także w wymiarze prawdopodobieństwa musimy “czymś” mierzyć. Potrzebujemy jak najbardziej uniwersalnej skali, miary, do mierzenia. Tak jak do mierzenia obwodu w pasie (jak tam u was na wiosnę?) mamy centymetrową miarkę. Tak tu potrzebujemy miarki wyskalowanej w jednostkach prawdopodobieństwa.
Potem potrzebujemy też określenia kryteriów oceny ryzyka. Czy zmierzone prawdopodobieństwo jest duże, czy małe. Co to znaczy “duże” dla naszej nastawionej na unikanie błędów organizacji. A może godzimy się na większą liczbę błedów i wtedy to “duże” wcale nie jest duże. Tylko “średnie”.

Pytający nie błędzi

I oczywiście skala prawdopodobieństwa. Czy “podziałkowana” w procentach, czy może obrazowo, częstościowo typu: jeden spalony zakład, raz na 100 lat. No dobrze a co z pożarami mioteł automatycznych? Zakład w Mońkach Górnych nam się sto lat temu spalił ale miotła automatyczna – ani razu. Czy to się trzyma kupy ? Czy jest uniwersalna skal pomiaru do WSZYSTKIEGO?

Ale oczywiście, żeby była jasność: mierzyć trzeba ! To że coś jest trudne nie powinno nas przecież odstraszać od podjęcia wyzwania!

I o tym jest ta niezwykle ciekawa dyskusja na Linkedin, jak to zwykle bywa także mnóstwo wątków pobocznych, poczytajmy, bądźmy o kroczek bliżej prawdy…

https://www.linkedin.com/groups/4512747/4512747-6239478550379008001

prawdopodobieństwo skalowalne

Zarządzanie ryzykiem łańcucha dostaw nawalnym

0
zarządzanie ryzykiem łańcucha dostaw
Jeszcze czytając poprzedniego posta mogli się P.T. Czytelnicy bloga zastanawiać, gdzie to nas pędziło po kraju, więc zaraz ujawnimy, że jechaliśmy-wracaliśmy z walnego zebrania członków rodzimego Polrisku, gdzie to udzielamy się społecznie w Zarządzie i Vice-Prezesujemy, zdobywamy wiedzę przeróżną o zarządzaniu ryzykiem, poznajemy dużo ciekawych i fajnych ludzi z branży ryzyka i zasadniczo nieźle się bawimy.
Nie będziemy tu zdawać relacji z tego organizacyjnego spotkania, wyboru komisji skrutacyjnych i temu podobnych, jak zawsze spotkania ludzi z branży są okazją do wymiany
opinii na różne tematy, networkingu, który uważamy osobiście za jeden z fundamentów developmentu i modernizacji, a nawet już po spełnionym organizacyjnym i społecznym obowiązku – wypicia kieliszka tekili.
Natomiast, jak to w polriskowym dobrym zwyczaju ostatnio bywa spotkanie risk menadżerów było okazją do posłuchania garści merytoryki, tym razem o ocenie ryzyka łańcucha dostawa.
Temat to jak wiecie arcyciekawy, krem di krem zarządzania ryzykiem biznesowym dzisiaj, piszemy o tym regularnie. A temat był także ciekawy, bo zaprezentowany przez amerykańskich przedstawicieli agencji ratingowej Standard & Poors,
która – o dziwo – oprócz ratingowania korporacji czy Grecji stworzyła i promuje również własny model oceny popularnego dzisiaj wspomnianego ryzyka dostawczego.
Najogólniej mówiąc, model S&P oceny ryzyka supply chain-u opiera się, co lekko zaskakujące, na analizie ryzyka de facto kredytowego (a więc przecież finansowego) dla węzłów
łańcucha dostaw. Na pewno takie podejście jest o tyle sensowne i możliwe, że dane finansowe większych czy listowanych dostawców są powszechnie dostępne, stąd i analiza fundamentów finansowych jest dość łatwa. S&P nie odżegnuje się też od analizy (ratingu) całego uniwersum ryzyk łańcucha dostaw także niefinansowych, choćby dobrze znanych tej agencji ryzyk suwerenów czy x-border-u (mało znane ryzyko „korporacyjnego” przekraczania granic – napiszemy o tym jeszcze).
Na pewno może nasuwać się taka wątpliwość, że głównym ryzykiem w zarządzaniu ryzykiem łańcucha dostaw nie jest ryzyko kredytowe, ale ryzyko wykonania, performance risk, także pewnie techniczne, pewnie prawne, zgodnościowe itd. Zdaje się, że i w S&P to rozumieją, choć i z tym się trzeba zgodzić, że jakby, co ryzyko kredytowe jest łatwiej mierzalne i umożliwia wyselekcjonowanie grupy potencjalnie „zdrowych” dostawców. Dalej możemy poddać ich bardziej szczegółowym “performancowym” oględzionom.
Także, nie powiemy, możliwe jest S&Powe podejście, choć zapewne to rozwiązanie dla międzynarodowych korporacji. Ale i zajrzenie w wyniki finansowe naszych głównych dostawców, w ten czy inny sposób każdej firmie może się przydać i nie jest aż takie trudne.
Jak widzicie podziałaliśmy i dowiedzieliśmy się, co nieco i dzielimy się z Wiernymi Czytelnikami, jak zwykle, pa.

Zarządzanie ryzykiem łańcucha dostaw

Zarządzanie ryzykiem łańcucha dostaw